Monday, August 23, 2010

Mas Silent Pa Sa Crying Night, Sa Ulan, Ng Kulturang Buwan


Di ko kayang gawin ang ginawa mo, spat the naive.
So I said: subukan mong magbabad ng sampung buwan
sa kalbaryo ng aming Palasyo. Eat it all up, lahat
ng panlalait ng Reyna ng tahanan sa pamamagitan
ng mayamang mga synechdoches, alliterative rhymes,
onomatopoeic mimicking of character by sheer imagism.

Di siya nakasagot. The bats of the mind fluttered
their wings like wang-wanged roofs of private cars
with privileged cards and licenses, their number
overwhelming the numerous shiver of our bones in
the cold. Ano ang magagawa ng walang kalaban-laban,
intelehensiyang wala namang makikinig. Saliva laang.

Ang pagkasuklam sa nasusuklam ay rabid bite, & wet.
Ang tahimik nang buwan ay talukbong ng warm blanket.

No comments:

Post a Comment