2 Tula

1. Tula ng Misantropo

Anong “tula, tula, mahal kong Tula!” ang

pinagsasasabi mo? Di ba’t doon ka rin pupunta,

sa dambana ng kumikinang na simbahan,

mabangong restoran, matamis na urban park,

maluwag na karaoke booth, mahalay na

furniture shop, marupok na Cinema, taimtim na

department store, matuwid na zoo, magalang na

city hall, matalinong art gallery, bobong roller

rink, matunog na duckpin bowling alley, bulag

na alcohol-free bar, mala-langit na resort, mala-

impiyernong Jacuzzi, walang-panghihinayang

na rides at arcade games, inspiring na gadget

shops, perspiring na pizzerias, pare-parehong cd

music, patay-sinding Christmas trees, atbp.,

isang linggo bago tayo maghiwalay sa Pasko?

Hindi sa terrazzo walk of fame ng sarili mong

barung-barong ka maglalakwatsa, ikaw at ng

iyong thirteenth-month pay, . . . di ba? Sigurado

ako, doon sa coffee house mo dadalhin ang

iyong mga libro ng tula, at doon babasahin ang

mga linyang sumasayaw lang sa harap ng

magagandang taong may mga tula rin sa labi na,

kung susuriin, wala sila rito, ang tanging mga

narito ay mga mamamayang may mga holiday

hot tsismis lang naman tungkol sa kanilang mga

minahal sa nagdaang taon, na, tamang-tama,

iyan ang s’yang napaksiw nang paksa ng tula

kong ito na naghihintay sa ‘yong opinyon dito

sa pinag-ipunan kong cold front ng iyong

paboritong terrazzo floor, dito sa malungkot

mong favorite Starbucks store. Teka, bakit pa ba

magkikita? Mga pangngalan ang iyong

bukambibig, mga pang-uri nasa aking mata.

2. Ang Vlogger at ang Kaniyang Ninong

Pasko, Pasko, Pasko. Pasko na namang muli at muli

kitang nakitang naglalaba ng costume mong Sta. Claus

para sa santong Biyernes ng gabi, noong 2009 Dis.

Muli na naman kitang naamoy, na para bang kasama

ka sa mga baboy at manok ng iyong adobada, ng iyong

menudo, ng ‘yong arroz caldo, at ng iyong piniritong

polvoron “for the poor,” sabi mo. Sino ba ako? Ako

po ito, Ninong, mano po, Ninong, kumusta po kayo?

Kumusta po ang cancer ninyo, balita ko may sampung

taon pa kayo bago mapanalunan niyo at last iyang lotto

sa Langit na balita ko, ayon kay Monsignor B. Nucboc,

ay nakalaan sa ‘yo at sa mga tulad mong pinagpalang

Santa Claus ng munisipyo. Puwede po bang makisakay,

Ninong, at nang ma-video ko ang tour niyo sa Putikan

Street ng mga squatter ng barangay at ang paghahanap

niyo ng ninakaw na kampana ng kapilya? Puwede? Ang

totoo niyan, Ninong, kaming mga nabubuhay na patay,

isang taon naming hinintay itong pagsapit ng Pasko,

di tulad mo, sampung taon pa bago matulad ka namin.

“Haha,” sabi mo, “sa’n mo ba nanakaw iyang camcorder

mo? Aminin.” Sa iyo po ito, bigay niyo! Kaya pangako

ko sa ‘yo, mula ngayo’y irereport ko ang kadakilaan

ninyo, despite sa sikat nang katamaran ko. Tugon niyo,

“‘di tamad ang mahihirap na tulad mo, hijo, namulat

lang na walang kapital, di tulad ko, may namanang

talento at titulo, at tipikal na pulitiko!” Akala ko po ay

negosyante kayo. “Amen. Sponsored ng meyor dito.”

Nang siya’y mamatay, ako ang naging bagong Ninong

ng baryo, bagong mabait na Ninong ng lahat ng tao rito.

Para Sa Atin na Mga Walang “Dignidad,” Nasaan Ang Dakilang Espiritu Sa Likod Ng Mahiwagang Teknikalidad? (And Trust We Must In Which God?)

1. Sigawan Sa Gabing Madidilim Sa Mga Darating na Rehimeng Mahalay

Tulad mo, siya’y minsa’y nawawalay sa mga anak.

Sino’ng makapagsasabing di sila mapapariwara’t

Mababarkada sa mga binata at dalagang bulakbol,

Puro basketbol ang alam, mahal na shabu, shabu-

Shabu matapos mag-inuman? Sino? At sino silang

Makapagsasabi na malayo ang aksidente, disasters

Our era—of drugged emotions, machismo—does

Permit? At pagdating sa pa-Inglesang magaling, sa

Imbestigasyon ng pulis at ng mga abugado, katulad

Mo, ano ang magiging laban ng kawalan kumpara sa

Impluwensiya ng gumugulong na inipong pera para

Sa lahat ng hahawak, susunog, maglalakad, magma-

Magic, mag-lologic, mag-iinterview, mag-rereview?

Tragic magic! Ipapasa-Diyos na lang iyang nahalay

At namatay mo? Mga Diyos-Diyosan dito, kaninong

Diyos ba siya tatakbo? Sa Jews’? Saan? SA-AAN?!!

2. Martsa ng Bagong Umaga Sa Likod ng Lumang Korteng Matakaw

Sa sarap ng agahan ninyo di niyo ako napapansin.

Meron sana akong sasabihin, pero alam ko rin na

Wala ritong tatanggap dahil ito’y pisong salita

Lamang. So, okey, di ko ipagpipilitan, ako ay

Pipilipit na lang muna, dahil alam ko namang sa di

Maiiwasang pagliko ng sinag ng araw may dadakpin,

May iipitin, may lulutuin itong bagong Sunny Side Up.

Cultural Center Ninyo

Katukin mo man nang katukin ang konting kontak mo

sa mga kritikong bulag pa rin sa laman ng kinaiinisang

kalaboso, malamig pa rin ang magiging himig ng tula

mong musmos pa sa tumatanda nang sigaw nitong siglo.

Ikaw si makatang makatao, sila si estetikong hari ng . . .

ng style at smiles sa aisles nitong cultural center ninyo.

Ako, sino ba akong wasted na nagmamasid sa kultura

nila na bumaon na sa lalamunang kumukokak sa Taste?

Haste makes waste, ika nga, at late na ang lahat para

maayos pa ang puno ng duhat sa hardin ng rosas. Hala,

ipagpatuloy nila yan, baka sakaling umulan, buwanan

pa naman kung kumita ng stipend sa binuwayang buwis.

Huwes daw akong inggit laang. Sabi ko naman, abugado

sila sa mga krimen ng nakasanayang kawalang-saysay

na sumasayaw sa entabladong di pinapanood ng tao

kundi ng mga matatalinong gago sipping wine sa likod

ng pinto na kung kakatukin mo, walang lilingon sa ‘yo.

Ganti lang siguro ‘to sa ‘ting mga di sisipsip sa soprano.

Saan Ka Pupunta?

Báka. Ninakaw ng isang manlalakbay.

“Baka ikaw,” sabi niyo, “baka pati isang

Baboy ko dinala mo, kung saang lupalop

Mo man dinala.” Barangay nagparatang,

Isang sakuna sa kapalaran ng aking Itay.

Malas. Walang masamang tinapay pero

Minalas, buti na lang at tinanggap ni Itay

Ang tadhana, binura lahat, asa sa abugado,

Lahat ng gustong mangyari, sa damdamin.

Ngunit heto kami’t pinilit siyang umaksyon

Ayon sa nararapat na aksyon, at ayon din sa

Kinakailangang aksyon. Yun. Siya’y kumilos

At sumilong sa nakaambang na puting ambon,

Lingid sa kaalaman ng baboy niyang abugado,

Lingid sa damdamin ng mga tao, maliban dito

Sa lupalop kung saan dinala niya ang pag-asa.

Walang masamang tinapay ang ating tadhana.

Oi, ninakaw ng isang baka ang manlalakbay!

Hustisya! Aksyon! Makaaasa ka sa ambon!